କନ୍ଦି

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କନ୍ଦି —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kandi
সাক্কি

ଦେ. ବି. (ସଂ. କେନ୍ଦ୍ର; ସନ୍ଧି) —

୧: ଦୁଇ ଘରର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନ — ୧. Narrow space between two houses; creek.

୨: ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ରାସ୍ତା; ଗଳି — ୨. Narrow passage; lane.

୩: ସନ୍ଧି; ଫାଙ୍କ — ୩. Chink.

୪: ବାଡ଼ ମୂଳରେ ଆଉଜାଇ ଦିଆ ଯାଇଥିବା ମାଟିର ଗଦା — ୪. A heap of earth pushed to the foot of a hedge.

ଦେ. ବିଣ —

ମୂକ —Dumb.

କନ୍ଦିବେଡ଼ ପ୍ରାଯେ ଦିଶେ ନୁହେ କନ୍ଧି ବେଡ଼ା ପ୍ରାଚୀ. ବ୍ରହ୍ମାନିରୁପଣଗୀତା