କନ୍ଯାଦାତା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କନ୍ୟାଦାତା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kanyādātā

ସଂ. ବି. ଫୁ. (କନ୍ୟା+ଦାତୃନ୍; ୧: ମା. ୧: ବ.—ଯେ କନ୍ୟାକୁ ବରଙ୍କଠାରେ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତି) (ରାମଶଙ୍କର. ମନୂ୯: ୭୩: )

୧: କନ୍ୟାର ପିତା — ୧. Father of a girl.

୨: କନ୍ୟାକର୍ତ୍ତା (ଦେଖ) ୨. Kanyākarttā (See)