କରକଚା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କରକଚା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Karakachā
কঁকর করকচ खुरखुरापत्यर

ଦେ. ବି. (ସଂ. କର୍କର) —

ଚୂନମିଶ୍ରିତ ଗୋଡ଼ି; ପଥର ଗୋଡ଼ି; କଙ୍କର —Concrete; rubble.

[ଦ୍ର—ଏହା କୋଠାର ଛାତ ଓ ମେଜିଆରେ ବାଡ଼ିଆ ଯାଏ]

ଦେଉଳ ନବହାର ସେ ଅଟଇ; କରକଚା ପରେ ଖୁଅ ସେ ଦେଇ ପ୍ରାଚୀ ହାରିବା. ପରଚେଗୀତା