କରଞ୍ଜ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କରଞ୍ଜ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Karan̄ja
কর়ঞ্জা किरामाल; करन्ज

ସଂ. ବି —

୧: (କ=ଜଳ+ରଞ୍ଜ. ଧାତୁ=ଶୋଭିତ କରିବା+ କର୍ତ୍ତୃ ଅ; ଏ ଗଛ ଜଳ ନିକଟରେ ଓ ନିମ୍ନଭୂମିରେ ଉଠେ) —ଏକ ଜାତୀୟ ଗଛ ଓ ତହିଁର ଓ ଶିମ୍ବଭଳି ଚୋପାଯୁକ୍ତ ଫଳ — ୧. Almus Integrifolia (tree); Pongamia Indica; Pongamia Glabra.

[ଦ୍ର—ଏହାର ଫଳରେ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଚୋପା ମଞ୍ଜି ଥାଏ ଏ ମଞିରୁ ତେଲ ହୁଏ ଏ ତେଲ ଜାଳିବାରେ ଓ ଚର୍ମରୋଗରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ବୈଦ୍ୟଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ

তে. কানুগা ম. করঞ্জ গু, করঞ্জ সং. পর্য্য়ায়: নক্তমা; করঞ্জ; করজ; চিরবিল্ব; কর়ঞ্জক।

କରଞ୍ଜ ଯୋନିବ୍ୟାପତ୍, କୁଷ୍ଠ, ଉଦାବର୍ତ୍ତ, ଗୁଳ୍ମ, ଅର୍ଶ, ବ୍ରଣ, କୃମି ଓ କଫନାଶକ; କରଞ୍ଜପତ୍ର କଫ, ବାୟୁ, ଅର୍ଶ, କୃମି ଓ ଶୋଥରୋଗରେ ହିତକର ଏହା ଭେଦକ, କଟୁବିପାକ, ଉଷ୍ଣର୍ବୀର୍ୟ୍ୟ, ପିତ୍ତବର୍ଦ୍ଧକ ଓ ଲଘୁ ଏହି କରଞ୍ଜର ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରକାର ଲଟାଣିଆ ଗଛକୁ ଗିଲ ବା ଲଟାକରଞ୍ଜ (ସଂ. କଟୁକରଞ୍ଜ; ବଂ. ନାଟା— କରଞ୍ଜା) ଓ ଆଉ ଏକ ପ୍ରକାର ଗଛକୁ ବରିପୋଲ (ସଂ. ପୂତିକରଞ୍ଜ) କହନ୍ତି]

୨: କରନ୍ଦା (ଦେଖ) ୨. Karandā (See)