କରତା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କରତା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Karatā

ଗ୍ରା. (ପଦ୍ୟ) ବି. (ସଂ. କର୍ତ୍ତା) —

୧: କର୍ତ୍ତା; ସ୍ରଷ୍ଟା —୧. Creator.

ଅଶେଷ ଅନ୍ତର୍ୟ୍ୟାମୀ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କରତା ବିଷ୍ଣୁକେଶରୀପୁରାଣ

୨: ରକ୍ଷକ —୨. Protector.

ସେହି ସର୍ବ ଜନଙ୍କର ହରତା କରତା ବିଷ୍ଣୁକେଶରୀପୁରାଣ

୩: ଗୃହର ମାଲିକ —୩. Head, chief person or master of the house.

ଦେ. ବି. (ସଂ. କୃତ୍ ଧାତୁ=କର୍ତ୍ତନ କରିବା) —

୧: କରତିବା କର୍ମ —୧. Act of sawing.

୨: ପାସଙ୍ଗ (ଦେଖ) ୨. Pāsaṅga (See)

ଗ୍ରା (ପଦ୍ୟ) ବିଣ. —

୧: (ସଂ. କର୍ତ୍ତା) କର୍ତ୍ତା (ଦେଖ) (ହରତା—ବିପରୀତ) —୧. Karttā (See)

ବିଲୋମ ଲୋମ ବର୍ଣ ସୋମ ପ୍ରକାମ ଦରକୁ କରତା ତାରକ ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହୀଶବିଳାଶ

୨: (ସଂ. କର୍ତ୍ତିତ)— କରତ ଦ୍ବାରା ଫଡ଼ା ହୋଇଥିବା (କାଠ ଆଦି) — ୨. Sawn (wood etc.)