କର୍ଣ୍ଣପାତ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କର୍ଣ୍ଣପାତ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Karṇṇapāa

ସଂ. ବି. (୬: ଷ୍ଠୀତତ୍; କର୍ଣ୍ଣ+ ପାତ) —

୧: କାନ ଦେଇ ଶୁଣିବା — ୧. Hearing of a thing.

୨: କଥିତ ବିଷୟ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ — ୨. Attention to a matter spoken.