କାକୁ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କାକୁ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kāku
কাকে किसका

ସଂ. ବି. (କକ୍ ଧାତୁ=ଚଞ୍ଚଳ ହେବା+କର୍ତ୍ତୃ. ଉ) —

୧: ଭୟଶୋକାଦିଦ୍ବାରା ବିକୃତ କଣ୍ଠଧ୍ଵନି — ୧. Cry of distress; groan; a peculiar tone or change of voice wrought by fear, anger or sorrow.

୨: ବକ୍ରୋକ୍ତି — ୨. Irony.

୩: ଦୈନ୍ଯେକ୍ତି — ୩. Supplication; complaint.

୪: ସଙ୍ଗୀତରେ ସ୍ବରବିକାର ବା ବିକୃତ ସ୍ବର (ପ୍ରକୃତିବାଦ) — ୪. A distorted tone in music.

୫: ଜିହା (ପ୍ରକୃତିବାଦ) — ୫. Tongue.

୬: କଥାର ବିଶେଷ ଅଂଶ ଉପରେ ଦିଆଯିବା ଜୋର — ୬. Emphasis (M.W.)

୭: ଗୁଣୁଗୁଣୁ ସ୍ବର କରିବା — ୭. Muttering; murmuring.

ଗ୍ରା. ସର୍ବନାମ. (ପଦ୍ୟ) (କିମ ଶଦ୍ଦ ୨: ୟା ୧: ବ) —

କାହାକୁ — To whom.

ସେହି କନ୍ୟାର ଯୁବା ଅବସ୍ଥାକୁ ଦେଖି, କାକୁ ଦେବି ବୋଲି ମାତଳି ହେଲେ ଦୁଃଖୀ— କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ