କାରିତା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କାରିତା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kāritā

ସଂ. ବି. (ପଦ) (କାରିନ୍+ ତା; ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ପରେ ଲାଗେ; ଯଥା— ଆଜ୍ଞାକାରିତା, (ଉପକାରିତା) —

କରିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଗୁଣ ବା ଭାବ —A suffixx denoting the state of being a doer of.