କିଞ୍ଚିତ୍ କାଳ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କିଞ୍ଚିତ୍ କାଳ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kin̄chit kāḻa

ସଂ. ବି. (କିଞ୍ଚିତ୍+କାଳ) —

ମୂହୁର୍ତ୍ତ; ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟ — Very little time; no time; a moment.