କିରାତୀ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କିରାତୀ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kirātī

ସଂ. ବି. ସ୍ତ୍ରୀ. (କିରାତ+ସ୍ତ୍ରୀ.ଈ) —

୧: ସଉରୁଣୀ; ବନଚର— ଜାତିୟା ସ୍ତ୍ରୀ —୧. Woman of a wild tribe.

ପାର୍ବତୀ ତା ଦେଖି ବିରାତୀବେଶ ହୋଇ କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ.ବନ

୨: ବ୍ୟାଧ ସ୍ତ୍ରୀ —୨. A woman of the hunter class.

୩: କିରାତୀବେଶଧାରିଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ —୩. A women dressed as a huntress.

୪: ଦୁର୍ଗା —୪. Goddess Durgā.

୫: ଗଙ୍ଗା —୫. River Ganges.

୬: କୁଟ୍ଟିନୀ —୬. A bawd; procuress.