କୀଳ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୀଳ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kīḻa

ସଂ. ବି. (କୀଳ୍ ଧାତୁ=ବନ୍ଧନ କରିବା+କରଣ. ଅ) —

୧: ଖିଲ; ଗେଞ୍ଜଣା; ମେଖ; ସରୁ ଓ ଛୋଟ ମୁନିଆ କାଠ ବା ଧାତୁ —୧. Peg; pin.

୨: ଖୁଣ୍ଟା; ଖୁଣ୍ଟି —୨. Short pillar; post; stake.

୩: ଖୁଣ୍ଟ —୩. Pillar.

୪: ମୁଷ୍ଟ୍ୟାଘାତ; ମୃଥ; ମୁଖୀ — ୪. Blow by the clenched fist.

୫: ଅଗ୍ନିଶିଖା —୫. Flame.

୬: କବାଟର କୀଳଣୀ —୬. The bolt of a door.

୭: କହୁଣି —୭. Elbow.

୮: ପିରିକ; କଣ୍ଟା —୮. Nail; prick.

୯: ସୂର୍ଯ୍ୟଘଟିକାର ଛାୟାଦର୍ଶକ କଣ୍ଟା — ୯. Gnomon of a sundial (M.W.)

୧: ଚକିର ମାଣିଖୁଣ୍ଟି (ହି. ଶବ୍ଦସାଗର) —୧୦. The central pin of the lower mill-stone.

୧୧: ଗୋରୁ ଖୁଣ୍ଟ —୧୧. Post in a cow-house for fastening cattle (M.W.)

୧୨: (ସୁଶ୍ରୁତ) ପ୍ରସବ ପୂର୍ବରୁ ଭ୍ରୁଣ ଯୋନିଦ୍ବାରାରେ ଅଟକିବା ଅବସ୍ଥା —୧୨. The position of a foetus impending delivery.

୧୩: କୁମ୍ଭାର ଚକର ମଝି ଖୁଣ୍ଟି (ହି. ଶବ୍ଦସାଗର) — ୧୩. The central stake of a potter's wheel.

୧୪: (ସୁଶ୍ରୁତ) କଣ୍ଟା ଆକାରର ଆବୁ; ପଦ୍ମକଣ୍ଟକ — ୧୪. A kind of tumour having the shape of a stake.

୧୫: ନାକରେ ପିନ୍ଧା ଯିବା ଲବଙ୍ଗ ଆକାରରେ ଅଳଙ୍କାର ବିଶେଷ (ହି. ଶବ୍ଦସାଗର) —୧୫. A clove-like ornament for the nose.

୧୬: ସ୍ତ୍ରୀପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଆସନବିଶେଷ; କୀଳାସନ (ହି. ଶବ୍ଦସାଗର) ୧୬. A kind of pose in coition.