କୁଇନ୍ଦ୍ରି

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁଇନ୍ଦ୍ରି —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kuindri
কুইন্দ্রী

ଦେ. ବି. (ସଂ. କୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ) —

କୁତ୍ସିତ ଲିଙ୍ଗ; ଦୋଷଯୁକ୍ତ ପାପାସକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିର ଜନନେନ୍ଦ୍ରୟ —An ugly or sinning male generative organ; male organ of a sinful person.