କୁକ୍କୁଟକ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁକ୍କୁଟକ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kukkuṭaka

ସଂ. ବି.—(କୁକ୍କୁଟ+କ) —

୧: ନିଷାଦ ପିତା ଓ ଶୂଦ୍ରାମାତା ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସନ୍ତାନ —୧. A son of a Nishāda male by a Ṡūdra woman.

୨: ନୀଚ ଜାତିବିଶେଷ —୨. A low caste.

୩: (+ସ୍ବାର୍ଥେ.କ) କୁକୁଡ଼ା —୩. Cock; fowl.