କୁଣକ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁଣକ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kuṇaka

ସଂ. ବି (କୁଣ୍ ଧାତୁ=ଶବ୍ଦ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ; ତୁଳ. ଓ. କୁନି ପିଲା) —

୧: ସଦ୍ଯୋଜାତ ଜନ୍ତୁ — ୧. A young animalm just born.

୨: ନବଜାତ ଶିଶୁ —୨. Infant; baby.