କୁପୁତ୍ର

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁପୁତ୍ର —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kuputra

ସଂ. ବି. ପୁଂ. (କୁ+ପୁତ୍ର) —

୧: ପିତୃ—ମାତୃ—ଦ୍ରୋହୀ ପୁତ୍ର — ୧. Disobedient son; a bad son.

୨: କୁଳାଙ୍ଗାର ପୁତ୍ର — ୨. An unworthy scion of a family.