କୁବାକ୍ଯ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁବାକ୍ୟ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kubākya

ସଂ. ବି. (କର୍ମଧା; କୁ+ବାକ୍ୟ) —

୧: ଅଶ୍ଳୀଳ କଥା — ୧. Indecent of scurrilous words.

୨: ଗାଳିମନ୍ଦ —୨. Abusive words.

୩: ରୂଢ଼ବାକ୍ୟ —୩. Harsh words.