କୁବୁଦ୍ଧି

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁବୁଦ୍ଧି —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kubuddhi

ସଂ. ବି. (କର୍ମଧା; କୁ+ବୁଦ୍ଧି) —

ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି — Perversed understanding; tendency to evil-ways.

ସଂ. ବିଣ. (ବହୁବ୍ରୀହି) —

୧: ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧିବିଶିଷ୍ଟ — ୧. Of misdirected will or intellect.

୨: ଖଳବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତା —୨. Wickedly disposed.

୩: ନିର୍ବୋଧ —୩. Stupid.