କୁଲା
କୁଲା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kulā
কুলা
सुप; डगडा; छाज
ସଂ. ବି (ସଂ. କୁଲ୍ୟ; ତୁଳ. ପା. କୁଲ୍ଲା) —
୧: ଶସ୍ୟାଦି ପାଛୁଡି ତୁଷ, ଧୂଳିଆଦି ବ୍ୟବହାର କରି ଦେବା ନିମିତ୍ତ ବାଉଁଶ ପାତିଆ— ନିର୍ମିତ ହାତିକାନ ପରି ଚଉଡ଼ା ପାତ୍ର; ସୂର୍ପ —୧. A fan to winnow corn; winnowing fan.
କୂଲା ସମ ଯେ ଜିଭ ଗୋଟିଏ ଳମ୍ଭାଇ ସୃକ୍ବଣୀ ବେନିତଟେ ଦିଅଇ ବୁଳାଇ କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ. ବନ
কোযা
कोया
୨: କୋଲା; ଲେମ୍ବୁ ଆଦିର ଚିରୁଡା — ୨. A pod or seed_vessel of lemon.