କୁଲି

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁଲି —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kuli

ଦେ. ବିଣ. (ସଂ. କୁଣକ; ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ପୂର୍ବେ ବ୍ୟବହୃତ) —

କ୍ଷୁଦ୍ର; ଛୋଟ —Small; little; diminutive.

(ଯଥା—କୁଲିବେଙ୍ଗ; କୁଲିଗେଣ୍ଡା)

ପ୍ରାଦେ. (ସମ୍ବଲପୁର) ବି. ପୁଂ. —

୧: ତନ୍ତି ମାନଙ୍କର ଏକ ଶ୍ରେଣୀ —A caste of weavers in Sambalpur.

[ଦ୍ର—ତନ୍ତିଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ଭୂଲିଆ ଓ କୋଷ୍ଟା]

୨: (ସ୍ତ୍ରୀ)—ସ୍ତ୍ରୀ; ନାରୀ —୨. Woman.

୩: ସ୍ତ୍ରୀ ମଜୁରିଦାର —୩. A cooly woman; a female dayb labourer.

ପ୍ରାଦେ. (ଗଡଜାତ) ବି. —

ଲୁହା ଜିନିଷ ଗଢ଼ିବା ମଜୁରି — The wages of making iron articles.

ପ୍ରାଦେ. (ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ) ବି. —

ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶରେ ପ୍ରଚଳିତ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷର ପ୍ରକାରବିଶେଷ —A form of the Oṟḍ̠iā languages spoken in the central province as reported in the census report of ୧୯୨୧.

কুলী कुली

ବୈଦେ. ବି. (ତୁର୍କି) —

୧: ମଜୁରି ଲାଗିବା ଲୋକ — ୧. Acooly.

୨: ସାଧାରଣ ମୁଲିଆ —୨. A day labourer.

୩: ମଜୁରିରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ଚାକର — ୩. A servant working for wages.

୪: ଚୁକ୍ତି ଦ୍ବାରା ଆବଦ୍ଧ ହୋଇ ଦେଶାନ୍ତରରେ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ କାମପାଇଁ ମୁଲଲାଗି ପରିଶ୍ରମସାଧ୍ୟ ଚାଷ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଦି କରିବାକୁ ଯିବା ଲୋକ —୪. Indentured labourer emigrating to a foreign country.

[ଦ୍ରେ—ଏ ଶବ୍ଦ ଇଂରାଜୀଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲାଣି ଗଣନା- ଦ୍ବାରା ଦେଖା ଯାଇଅଛି ଯେ ଭାରତର ୩: କୋଟି ଲୋକ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୧୭: ଲକ୍ଷ କଳକାରଖାନାରେ କୁଲିଗିରି କରୁ ଅଛନ୍ତି ଯଥା;-

ରେଳବାଇରେ ୧: ଲକ୍ଷ୧: ହଜାର

କୋଇଲାଖଣିରେ ୧: ଲକ୍ଷ ୮: ହଦାର

ଝୋଟକଳରେ ୨: ଲକ୍ଷ ୯: ହଜାର

ଲୁଗାକଳରେ ୩: ଲକ୍ଷ ୫: ହଜାର

ଚାହାବାଗନରେ ୭: ଲକ୍ଷ୫: ହଜାର