କୁହାଇବା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କୁହାଇବା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kunāibā
কহান कहबाना

ଦେ. କ୍ରି —

୧: କହିବାର ଣିଜନ୍ତ ରୂପ — ୧. The caustative form of 'Kahibā'.

୨: ଅନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି କଥା କହିବାର ଉପାୟ କରିବା — ୨. To make another speak or utter something.

୩: ଅନ୍ୟ ଦ୍ବାରା ଅଭୀଷ୍ଟ କଥା ଅବଗତ କରାଇବା ବା ଜଣାଇବା — ୩. To send words through another.

ଚିତ୍ରସେନ ହାତେ ତା ମୋତେ କୁହାଇଲେ କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ, ବନ

୪: ବୋଲାଇବା; (ଅମୁକ ନାମରେ) ଖ୍ୟାତ ହେବା — ୪. To be called or styled.

ବିଧାତର ପ୍ରିୟା ହୋଇ ସାବିତ୍ରୀ କୁହାଇ ମାଘପୁରାଣ