କେଳକ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କେଳକ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Keḻaka
(କେଳିକା—ସ୍ତ୍ରୀ)

ସଂ. ବି. ପୁଂ. (କେଳ ଧାତୁ=କ୍ରିଡ଼ା କରିବା+ଅକ) —

୧: ନାଟୁଆ —୧. Dancer.

୨: ଯେ ବନ୍ଧ ଭାଙ୍ଗେ —୨. A tumbler.

୩: ଯେ ଖଣ୍ଡା ଦାଢ଼ରେ ଚାଲେ ଓ ନାଚେ — ୩. One who walks and dances on the edge of a sword (M.W.)