କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kshetrajn̄a

ସଂ. ବି. ପୁଂ. (କ୍ଷେତ୍ର+ଜ୍ଞା ଧାତୁ=ଜାଣିବା+ କର୍ତ୍ତୃ. ଅ) —

୧: ଜୀବାତ୍ମା; ଆତ୍ମା —୧. The human soul.

୨: କାମୁକ ବା ଲମ୍ପଟ ବ୍ୟକ୍ତି — ୨. An adulterer; a libertine.

୩: ମହାଦେବଙ୍କ ରୂପବିଶେଷ — ୩. A form of Ṡiba.

୪: ସାକ୍ଷୀ —୪. Witness.

୫: ଭଗବାନ୍ —୫. God.