ଖଡ଼୍ଗ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖଡ଼୍ଗ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khaḍga

ସଂ. ବି. (ଖଡ଼ ଧାତୁ= ଭେଦ କରିବା+କର୍ତ୍ତୃ. ଗ) —

୧: ଖଣ୍ଡା; ତରବାରି — ୧. Sword; scimitar.

୨: ଗଣ୍ଡାପଶୁ; ଗଣ୍ଡା —୨. Rhinoceros.

୩: ଗଣ୍ଡାର ଥୋମଣି ଉପରେ ବାହାରିଥିବା ଶିଘଂ — ୩. The snout or horn of a rhinoceros.

୪: କୁମ୍ଭୀରର ଖଗ — ୪. The spiked tail of an alligator.

୫: ଲୌହ —୫. Iron.

ଦେ. ବି —

୧: ଠାକୁରାଣୀଙ୍କ ଆଗରେ ବୋଦାକୁ ହାଣିବାର ହତିଆର — ୧. The sword used for killing animals in sacrifice before a Goddess.

୨: ଚଣ୍ଡ଼ୀ ବା କାଳୀଠାକୁରାଣୀ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଶସ୍ତ୍ର ବା ଖଣ୍ଡା —୨. The sword held by Goddess Kālī or Chaṇḍī.