ଖଡ଼୍ଗଧର

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖଡ଼୍ଗଧର —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khaḍgadhara
(ଖଡ଼ଗଧରା—ସ୍ତ୍ରୀ)

ସଂ. ବିଣ. (ଖଡ଼୍ଗ+ଧୃ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ) —

ଖଡ଼୍ଗଧାରି —Holding a sword; armed with a sword.