ଖଡ୍ଗୀ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖଡ୍ଗୀ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khaḍgī
(ଖଡ୍ଗିନୀ—ସ୍ତ୍ରୀ)

ସଂ. ବିଣ (ଖଡ୍ଗ+ଅଛି ଅର୍ଥରେ ଇନ; ୧: ମା. ୧: ବ.) —

୧: ଯେ ଖଣ୍ଡା ଧରିଥାଏ; ଖଡୁଧାରୀ —୧. One who holds a sword; a swordsman.

ସଂ. ବି —

୧: ଶିବ; ମହାଦେବ —୧. God Ṡiba.

୨: ଗଣ୍ଡା ପଶୁ —୨. Rhinoceros.