ଖଣ୍ଖଣ୍

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖଣ୍ଖଣ୍ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khaṇkhaṇ

ଦେ. ଅ (ଧ୍ଵନ୍ୟନୁକରଣ; ସଂ. ଖଣଖଣାୟ ନାମ ଧାତୁ) —

ଶରଦ ହେବା ଯୋଗୁଁ ବା ଖନା ହୋଇଥିବାରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ବାକ୍ୟର ଅନୁନାସିକ ଧ୍ଵନି —Nasal sound due to cough or some bodily defect.