ଖଣ୍ଡ଼ିଆଦନ୍ତା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖଣ୍ଡ଼ିଆଦନ୍ତା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khaṇḍiādantā
(ଖଣ୍ଡ଼ିଆଦାନ୍ତୀ—ସ୍ତ୍ରୀ)

ଦେ. ବିଣ. ପୁଂ (ସଂ. ଖଣ୍ଡ଼ିତ ଦନ୍ତ) —

୧: ୟାହାର ଦନ୍ତପଂକ୍ତି ଅସଂଲଗ୍ନ —୧. One who has his teeth standing separate from each other.

୨: ରଙ୍ଗା ଦାନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ —୨. Having broken teeth.

୩: ୟାହାର କେତୋଟି ଦାନ୍ତ ପଡ଼ି ଯାଇଅଛି — ୩. Having lost some teeth.

ଖଣ୍ଡ଼ିଆଦାନ୍ତୀ ମୂଗପଇତି, ଚାଉଳ ସେରକ ଉଆ—ଢଗ