ଖନ୍ଦକ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖନ୍ଦକ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khandaka
খন্দক खन्दक

ଦେ. ବି. (ସଂ. ଖନ୍ ଧାତୁ; ତୁଳ. ଫା. ଖନ୍ଦକ୍=ଗର୍ତ୍ତ) —

୧: ଭୂମିରେ ଖୋଳା ହୋଇଥିବା ଗାତ — ୧. Ditch; trench.

୨: (ସଡ଼କଆଦିରେ ମାଟି ପକାଇବା ପାଇଁ) ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରୁ ମାଟି ଖୋଳିନେଇ ଖାତ କରାଯାଇ ଥାଏ — ୨. Ditches from which earth is taken out (for earth-work).