ଖମଧ୍ଯବିନ୍ଦୁ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖମଧ୍ୟବିନ୍ଦୁ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khamadhyabindu

ସଂ. ବି. (୬: ଷ୍ଠୀ ତତ୍; ଖ+ମଧ୍ୟ+ବିନ୍ଦୁ) —

ମନୁଷ୍ୟର ମସ୍ତକ ପରି କଳ୍ପିତ ନଭୋବିନ୍ଦୁ; ମନୁଷ୍ୟ ଠିଆ ହେବା ସ୍ଥାନର ଠିକ୍ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଥିବା ଆକାଶର ବିନ୍ଦୁ —Zenith.