ଖରଡ଼ା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖରଡ଼ା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kharaṟḍ̠ā
সড়সড়ি, ছেঁচকি খড়রা, খররা खरँरा; खरेरा; खरहरा

ଦେ. ବି —

୧: ଶାଗର ଶନ୍ତୁଳା; — ୧. Fried kitchen herb; slightly roasted pot-herb.

୨: ଶାଗଆଦିକୁ ନିଆଁରେ ବସାଇ ସାମାନ୍ୟ ଭାଜିବା — ୨. Slight roasting of potherb.

[ଦ୍ର—ଶାଗକୁ ନିଆଁରେ ବସାଇଲେ ସେଥିରୁ ଯେଉଁ ପାଣି ବାହାରେ ସେହି ପାଣିତକ ମରିଗଲେ 'ଖରଡ଼ା' ବୋଲାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଖରଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଶାଗରେ ପୁଣି ତେଲ ପକାଇ ନିଆଁରେ ବସାଇ ଭାଜିବାକୁ 'ଭଜା' ବୋଲାଯାଏ]

୩: ଘୋଡା଼ଙ୍କ ଦେହ ପରିଷ୍କାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବହୃତ ଲୁହା ପାନିଆଁ — ୩. Iron comb for the horse; curry comb.

୪: କାରୁକାର୍ୟ୍ୟବିଶିଷ୍ଟ ଗାଲିଚା — ୪. A well-worked carpet.

୫: ଖରଡ଼ (୩: ) (ଦେଖ) ୫. Kharaṟḍ̠a (୩) (See)

ରତ୍ନ ଖରଡ଼ାରେ ଯେ ଦିଅନ୍ତି କମଯୋଡ଼ି ପୁଞ୍ଜି ପୁଞ୍ଜି କରି ତହି ଲେଖିଲେ ଘାଗୁଡ଼ି—ଗୋପୀନାଥନନ୍ଦ. ମ. ସଂ

୬: ବାଉରିବୁଣା ଜାତି — ୬. A low caste of weavers amongst the Bāuris.

ଦେ. ବିଣ —

ଅଳ୍ପ ଜଳ ଥାଉଁ ଥାଉଁ ନିଆଁ ଉପରୁ ଓହ୍ଲାଇ ନିଆ ହୋଇଥିବା (ଶାଗ) — Partially roasted (potherb.)