ଖଲଖଲ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖଲଖଲ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khalakhala
খিলখিল, খলখল कहकह

ଦେ. ଅ (ଧ୍ଵନ୍ୟନୁକରଣ; ତୁଳ. ସଂ. ଖଳ ଧାତୁ ସଞ୍ଚଳନ; ଗଳ ଧାତୁ=ପ୍ରଗଳ୍ଲତା) —

୧: ଉଚ୍ଚହାସ୍ୟଧ୍ଵନି — ୧. Sound of loud laughter.

୨: ଉଚ୍ଚହାସ୍ୟ ସହକାର —୨. (laughing) Loudly.

ଶୁଣି ହସିଲେ କଶ୍ୟପ ଋଷି ଖଲଖଲ—ପୀତାମ୍ବର . ନୃଷିହପୁରାଣ

୩: ପର୍ୟ୍ୟାପ୍ତ; ଅତ୍ୟଧିକ — ୩. Being in excess; abundant.

(ଯଥା—ତା ପାଖରେ ଟଙ୍କା ଖଲଖଲ ହେଉଛି)

୪: (ପାଟି, ଜିଭ) କଥା କହିବାକୁ ଆଗ୍ରହନ୍ବିତ; ଖଜବଜ — ୪. (tongue or mouth) Over-eager or restless to speak out.

୫: ଉଚ୍ଚ ବା ଅତିରିକ୍ତ (ହାସ୍ୟ) — ୫. Immoderate or loud (langhter).