ଖାଇ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖାଇ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khāi
খাই खाइ

ଦେ. ବି —

୧: (ସଂ. ଖାତ; ଖାନ; ପ୍ରା. ଖାଇ)—ଗଡ଼ଖାଇ; ଗଡ଼ର ଚାରିପାଖ ବେଢ଼ିଥିବା କୃତ୍ରିମ ଖାଲ ବା ଜଳଖାତ; ଖନ୍ଦକ —୧. Ditch; trench; moat round a castle.

আখমাডাগুডি कोल्हु খাঅই रुइवटनेकीकल

୨: (ସଂ. ଖାଦ ଧାତୁ)—ଆଖୁକୋହ୍ଲୁ ଆ; ଆଖୁକୁ ଚିପୁଡ଼ି ରସ ନିଗାଡ଼ିବା ୟନ୍ତ୍ରବିଶେଷ — ୨. Sugar-pressing machine.

୩: କପାଖାଇ; କପାରୁ ମଞ୍ଜିକୁ ଅଲଗା କରି ତୂଳା ବାହାର କରିବା ୟନ୍ତ୍ରବିଶେଷ — ୩. Cotton-ginning machine.

୪: (ସଂ. ଖାଦ୍ ଧାତୁ)—ଯେଉଁ ପାତ୍ରରେ କୌଣସି ଖାଇବା ଦ୍ରବ୍ୟ ରଖାଯାଏ —୪. A plate for eating.

[ଯଥା—ଚୂନଖାଇ, ଲୁଣଖାଇ]

খেগো

ଦେ. ପ୍ରତ୍ୟୟ —

ଯେ କୌଣସି ପଦାର୍ଥ ଖାଏ — Eater.

(ଯଥା—କୋଟିଲାଖାଇ, ଖଙ୍କାରଖାଇ)