ଖାଙ୍କ୍

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖାଙ୍କ୍ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khāṅk
খাঙ্কতি खोकला

ଦେ. ବି. (ସଂ. ଶୁଷ୍କ) —

୧: ଖାଲି ବା ତୁଚ୍ଛ ହେବା ଅବସ୍ଥା — ୧. Hollowness; void.

୨: ଅନଟନ; ନଅଣ୍ଟ; ଅଭାବ — ୨. Utter want.

୩: ଫାଙ୍କ; ଖାଲିଜାଗା —୩. Empty place.