ଖାପ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖାପ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khāpa
খাপ; খাপি मियान

ଦେ. ବି. (ଫା. ଖାମ୍=ଲଙ୍ଗାପା; ତୁଳ ସଂ. କବଳ) —

୧: ଅସିକୋଷ; ଖଣ୍ଡାର ଖୋଳ — ୧. Sheath; scabbard.

ଅର୍ଜୁନ ତା ଦେଖି ଖାପରୁ ଖଣ୍ଡା ଫେଇ କୃଷ୍ଣସିହଂ. ମହାଭାରତ. ବନ

୨: ମେଳ —୨. Coincidence; agreement.

୩: ବସ୍ତ୍ରର ସୂତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନ ବା ପାଙ୍କ ୩. The space between the woof and warf of a cloth.

୪: ଖାନ୍ଦ (ଦେଖ) ୪. Khāndi (see)

ପ୍ରାଦେ. ବି

୧: (ଗଞ୍ଜାମ)—ଘୋଡ଼ଣୀ —୧. Cover, lid.

୨: (ସମ୍ବଲପୁର)—ଶସ୍ତ୍ରଦ୍ବାରା ଛେଦିତ ଛିଦ୍ର ବା ରନ୍ଧ୍ର — ୨. A hole made by a cutting instrument.

ଦେ. ବିଣ —

ଖୁବ୍ ଗାଢ଼ଭାବରେ ବୁଣା ହୋଇଥିବା (ଲୁଗା) — Thickly and closely woven (cloth).