ଖୁଣ୍ଟା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖୁଣ୍ଟା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khuṇṭā
খঁটা खुटा

ଦେ. ବି. (ସଂ. ସ୍ଥୁଣା=ସ୍ତମ୍ଭ; କ୍ଷୋଡ଼ା=ଗଜବନ୍ଧନସ୍ତମ୍ଭ) —

୧: ମଲା ଗଛର ଶାଖାବିହୀନ କାଣ୍ଡ — ୧. Branchless trunk of a withered tree.

୨: କାନ୍ଥରେ ଲୁହାଆଦି ରଖିବା ପାଇଁ ମରା ଯାଇଥିବା କୀଳା —୨. Clothes-peg.

୩: ଧାନଆଦି ଗଛକୁ କାଟି ନେଲା ପରେ କ୍ଷେତରେ ଥିବା ମୂଳକାଣ୍ଟ —୩. Stubble left on the field after harvesting.

୪: ଦରପୋଡ଼ା କାଷ୍ଠଖଣ୍ଡ; ନିଆଖୁଣ୍ଟା — ୪. A poker (used to stir the fuel in an oven).

୬: କୀଳା ବା ମେଖ —୬. A peg; wedge.

୭: ଦାନ୍ତ ଖୁଣ୍ଟିବା ପାଇଁ ବା ଦାନ୍ତସନ୍ଧରେ ଗଳାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ କ୍ଷୁଦ୍ର କାଠି —୭. A twig for picking the teeth; tooth-pick.

୮: (ସଂ. କୂଟ) କଳଙ୍କ; ଅପବାଦ — ୮. Libel; infamy.

୯: ଉଘାଣ; ଦୋଷର ତୀବ୍ର ଆଲୋଚନା; ଖୁଣ୍ଟୁଣା — ୯. Harsh or ironical criticisms of one's faults or shortcomings.

ଟାଣ ଖୁଣ୍ଟା ଗୁରୁଜନ ଗଞ୍ଜଣାରୁ ମୋ ପ୍ରାଣସଖୀ ସରିବ— କବିସୂର୍ଯ୍ୟ. କିଶୋରୀଚମ୍ପୁ. ଟ ଗୀତ

୧: ମିଥ୍ୟା ଅପବାଦ — ୧୦. Defamation; jeering allusion.

୧୧: ବ୍ୟଙ୍ଗ; ବିଦ୍ରୁପ —୧୧. Jokes; innuendo.

ପ୍ରାଦେ. (ସମ୍ବଲପୁର) ବି —

କାଠର ମୁଣ୍ଡା; ମୁଣ୍ଡିକାଠ — A block or log of wood.

ଦେ. ବିଣ —

୧: ଖୁଣ୍ଟ ପରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା — ୧. Protrudling like a pillar.

୨: ଚିଡ଼ଚିଡ଼; ଖେଣ୍ଟା —୨. Surly; bad-tempered.