ଖୁସ୍

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖୁସ୍ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khus
খুস खोस; खुस

ଦେ. (ଧ୍ଵନ୍ୟନୁକରଣ) ଅ —

ଛିଦ୍ରପଥରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପବନ ବାହାରି ଯିବା ପରି ଅନୁଚ୍ଚ ସୁସୁ ଶବ୍ଦ — Low hissing sound (like wind escaping from an opening).

[ଦ୍ର—ଏହା ଖସ୍ଖସ୍ଠାରୁ ଅନୁଚ୍ଚତ୍ତର]

ବୈଦେ ବିଣ. (ଫା) —

୧: ଆନନ୍ଦଜନକ; ପ୍ରୀତିପ୍ରଦ — ୧. Pleasant; agreeable.

(ଯଥା—ଖୁସ୍ଖବର)

୨: ଆନନ୍ଦିତ; ପ୍ରସନ୍ନ —୨. Pleased.

(ଯଥା—ଖୁସ୍ମିଜାଜ)

୩: ସ୍ବେଚ୍ଛାରେ କୃତ — ୩. Done out of one's free will.

(ଯଥା—ଖୁସ୍କବଲା)

[ଦ୍ର—ଏହି ଅର୍ଥରେ ଏ ଶବ୍ଦ ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ପୂର୍ବେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ]