ଖେଞ୍ଚ୍

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖେଞ୍ଚ୍ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khen̄ch
খেঁচ खोँच

ଦେ. ବି (ସଂ. ଖଚ ଧାତୁ=ବନ୍ଧନ; ଖିଦ ଧାତୁ=ଦୂଃଖ ଦେବା ତୁଳ. ସଂ. ସଙ୍କୋଚନ) —

୧: ଅକୁଳାନ; ଅନଟନ; ଅଭାବ; ଅୟଥେଷ୍ଟତା — ୧. Insufficiency; want.

୨: କେଞ୍ଚା; କୀଳା; ମେଖ — ୨. Peg.

୩: ଅନର୍ଥ; ବାଧା — ୩. Obstacle.

ଦେ. ବିଣ (ସଂ. ସଂକୁଚିତ) —

୧: ଛୋଟ — ୧. Smaller than necessary.

୨: ଅଭାବଗ୍ରସ୍ତ — ୨. Wanting.

୩: ଅପରିସର — ୩. Narrow.

୪: ଅୟଥେଷ୍ଟ — ୪. Insufficient.