ଖେଟକ

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖେଟକ —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Kheṭaka

ସଂ. ବି. (ଖେଟ୍+ସ୍ବାର୍ଥେ. କ) —

୧: ପଡ଼ା ଗାଁ —୧. Hamlet; small village.

୨: ଢାଲ —୨. Shield.

୩: ବଳରାମଙ୍କ ଗଦା — ୩. The mace of Baḻarāma.