ଖୋଳା

ଶବ୍ଦାର୍ଥ:

ଖୋଳା —
ଉଚ୍ଚାରଣ: Khoḻā
খোঁড়া खोदना

ଦେ. ବି. (ସଂ. ଖନ ଧାତୁ) —

୧: ଖନନ; ଖୋଳିବାକାର୍ୟ୍ୟ — ୧. Digging.

ଏ ସକାଶୁଁ ପ୍ରାଣୀଏ ପକାଇଲେ ରଡ଼ି ତେବେଟି ସେମାନେ ନ ଗଲେ ଖୋଳା ଛାଡ଼ି କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ. ବନ

୨: ଖୋଳ ୧: (ଦେଖ) ୨. Khoḻa. ୧ (See)

ଡ଼ିମ୍ବର ଖୋଳା ଭିତରେ ଛାଏଣୀ ବକଳ ପ୍ରାଚୀ. ବ୍ରହ୍ମନିରୂପଣଗୀତା

ଦେ. ବିଣ —

୧: ଖନିତ —୧. Dug.

୨: ଖୋଦିତ —୨. Engraved.