ଗଳିବା

ଗଳିବା

ଓଡ଼ିଆ

ଗଳିବା

୧. ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ପଥରେ ସଙ୍କୁଚିତ ହୋଇ ପ୍ରବେଶ କରିବା —୧. To enter through a narrow space.

୨. ସ୍ରବିବା; ବହିବା; ଝରିବା — ୨. To ooze; to drop.

ମୋତି ପନ୍ତିପର ନୟନୁ ଗଳି ବାରି, ଦେଲା ବେଦ ବ୍ୟାସ ଜଟାକୁ ଓଦା କରି କୃଷ୍ଣସିଂହ ମହାଭାରତ ଆଦି

୩. ଗଳି ପଡ଼ିବା; ସ୍ଖଳିତ ହେବା; ପତିତ ହେବା — ୩. To fall down.

ହୀରକକରଙ୍କ ତାଟଙ୍କ ଅଟକ ନ ରହି କର୍ଣ୍ଣରୁ ଗଳି— କବିସୂର୍ଯ୍ୟ. ସଙ୍ଗୀତ

୪. ତରଳିବା —୪. To melt away.

ନିରେଖି ସେ ଗଳିବ କୁଳିଶ—ନନ୍ଦକିଶୋର ସୀତାବନବାସ

୫. କୌଣସି ପଦାର୍ଥ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା — ୫. To enter in to a thing.

ଗଣ୍ଡି ଗର୍ଭେ ଗୁଳି ଗଲାପରି ଗଳି—କବିସୂର୍ଯ୍ୟ. କିଶୋରୀଚମ୍ପୂ. ସଙ୍ଗୀତ

୬. ଭେଦିବା —୬. To pierce; to percolate.

ଖୋଳିଦେଇ ଆର ପାରିକି ଯିବେ ଗଳି— କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ. ବନ

୭. ଦବିଯିବା — ୭. To be pressed downwards; to sink.

କନ୍ଧରେ ତୋଳିଲେ ତାହାରେ, ଚରଣ ଗଳି ଗଲା ଭାରେ ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ