ଗୁଣଜ୍ଞ

ଗୁଣଜ୍ଞ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Guṇajña
• ଆଇ.ପି.ଏ. — ɡunˈʌɡɡõ

(ଗୁଣଜ୍ଞା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

(ଗୁଣଜ୍ଞତା—ବି)

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ଗୁଣ+ଜ୍ଞା ଧାତୁ +କର୍ତ୍ତୃ. ଅ)

୧. ଗୁଣଗ୍ରାହୀ —୧. One who appreciates another's good qualities.

୨. ଯେ ଅନ୍ୟର ଗୁଣକୁ ଜାଣେ — ୨. Recognisant another's merits; one who is cognisant of another's excellence.

---