ଘୁଞ୍ଚିବା

ଘୁଞ୍ଚିବା

ଓଡ଼ିଆ

ଧ୍ୱନି

ଘୁଞ୍ଚିବା

(ଣିଜନ୍ତ—ଘୁଞ୍ଚାଇବା)

(କର୍ମବାଚ୍ୟରୂପ—ଘୁଞ୍ଚା ଯିବା ଘୁଞ୍ଚା ହେବା)

୧. ଦୂର ହେବା; ଅଦୃଶ୍ୟହେବା — ୧. To vanish; to disapper.

କଳ୍ପତରୁ ଲଭି ଯଥା ତ୍ରିଦେବ—ଦୂର୍ଗତି ଘୁଞ୍ଚିଗଲା— ରାଧାନାଥ. ମହାଯାତ୍ରା

୨. ନିଜର ଶରୀରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରିବା — ୨. To move away.

୩. ଗଡ଼ିଯିବା; ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦିବସ ବା ସମୟ ଦୁରକୁ ଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା —୩. To be adjourned; to be postponed.

[ଯଥା— ଛିତିକିଆଯୋଗୁଁ ବିଭାତିଥି ଘୁ଼ଞ୍ଚିଗଲା]

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —ଏ କ୍ରିୟାର ଅସମାପିକାରୂପ ସଙ୍ଗେ ଆସିବା, ଯିବା, ବସିବା ଆଦି କ୍ରିୟା ଯୁକ୍ତ ହୁଏ]