ଚୌର୍ଯ୍ୟ

ଚୌର୍ଯ୍ୟ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Ch&aline;&uline;rj̄ya
• ଆଇ.ପି.ଏ. — tʃˈowrdʒjo

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ଚୋର+ଭାବ. ଯ)

୧. ଚୋରି — ୧. Theft.

୨. ତସ୍କରବୃତ୍ତି —୨. The act of profession of stealing.

ଦେଶଜ - (ପଦ୍ୟ) ବିଶେଷ୍ୟ -

ଚୋର —Thief.

ବଡ଼ ଭୟେ ଚୌର୍ଯ୍ୟ କଣ୍ଟ ଯାଏ ଲୁଚି ସେ ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହୀଶବିଳାସ

---