ଛେଚିବା

ଛେଚିବା

ଓଡ଼ିଆ

ଛେଚିବା

୧. କୁଟିବା; ମାଡ଼ିକରି ଉପର୍ଯ୍ୟୁପରି ଆଘାତ କରିବା; ଦଳିବା —୧. To bruise; to smash.

ତୁମେ ପଟପାଟେ ଛେଚିଲେ ପିଠି ତାଡ଼— କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ. ସଭା

୨. ଉପର୍ଯ୍ୟୁପରି ବିଶେଷ ପ୍ରହାର କରିବା — ୨. To repeatedly deal a sound beating.

୩. ବିଶେଷ ପରିମାଣରେ ବୃଷ୍ଟି କରିବା — ୩. To rain cats and dogs.

୪. ଭୂମିରେ ବାଡ଼େଇବା — ୪. To strike on the ground.

କୁରୁଙ୍କର ସ୍ତିରୀଏ ହାତର ବାହିଟି ଛେଚି କରି କାନ୍ଦିବେ ଧୂଳିକି ସାଉଁଟି—କୃଷ୍ଣସିଂହ, ମହାଭାରତ. ବନ

୫. ଚୂନା କରିବା; ଟିକିଟିକି କରିବା — ୫. To powder; to reduce to small bits.

ରଥ କରିବା ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ, ଛେଚିବା ଅକ୍ରୂରର ମୁଣ୍ଡ— ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —ଏହି କ୍ରିୟାର ଅସମାପିକାରୂପ ସଙ୍ଗେ ଦେବା, ପକାଇବା କ୍ରିୟାର ସମାପିକାରୂପ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ]