ଜୀବାନ୍ତକ

ଜୀବାନ୍ତକ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Jībāntaka
• ଆଇ.ପି.ଏ. — ɟibˈantʌkˌɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ପୁଂ. (୬ଷ୍ଠୀ ତତ୍; ଜୀବ+ଅନ୍ତକ)

୧. ବ୍ୟାଧ — ୧. Fowler; hunter.

୨. ପ୍ରାଣଘାତୀ ବ୍ୟକ୍ତି — ୨. Murderer; killer; slayer.

୩. ପ୍ରାଣଘାତୀ ଅସ୍ତ୍ର —୩. Fatal weapon.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ -

ପ୍ରାଣଘାତୀ; ପ୍ରାଣାନ୍ତକର —Mortal; fatal; causing death; slaying.

---