ତଳମୁହାଁ

ତଳମୁହାଁ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Taḻamuhāñ
• ଆଇ.ପି.ଏ. — tˈʌl̩ˌʌmuhˌã

(ତଳମୁହୀଁ—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ -

୧. ଯେ ତଳକୁ ମୁହଁ ପୋତି ଥାଏ — ୧. Looking to the ground.

୨. ଯାହାର ମୁହଁ ତଳପାଖେ ଥାଏ — ୨. Having the mouth at the bottom.

---