ତାମସ ସୁଖ
ଯେଉଁ ସୁଖ ପ୍ରଥମରେ ଓ ଶେଷରେ ଆତ୍ମାର ମୋହକାରୀ ଏବଂ ନିଦ୍ରା, ଆଳସ୍ୟ ଓ ପ୍ରମାଦରୁ ଜାତ (ଭାଗବଦ୍— ଗୀତା—୧୮/୩୯: ) —Pleasure which begins and ends with infatuation and is derived from sleep, laziness or blunder.
