ଥୁବୁଡ଼ୀ

ଥୁବୁଡ଼ୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Thubuṟḍ̠ī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — tʰˈubur.ˌi

ଅନୁବାଦ

ଥୁବୁଡ଼ୀ

• ବଙ୍ଗାଳୀ: থুবুড়ী
• ହିନ୍ଦୀ: थोथी

ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ - ସ୍ତ୍ରୀ

୧. ବୟସ୍କା ଓ ଅବିବାହିତା (କନ୍ୟା) — (a girl) Who has long past the marriageable age; old yet unmarried (woman).

କରଣ ଘର ବୋଲି ଝିଅଟାକୁ ଥୁବୁଡ଼ୀ କରି ଘରେ, ରଖିବା ସେଇଟା ନିହାତି ନିଲଠାପଣିଆ କଥା ଫକୀରମୋହନ, ଗଳ୍ପସ୍ୱଳ୍ପ

---