ଦହିଯ

ଦହିଯ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Dahij̄a
• ଆଇ.ପି.ଏ. — dˈʌhidʒˌɔ

(ଦହିଜ୍ୟ—ଅନ୍ୟରୂପ)

ଗ୍ରାମ୍ୟ - ବିଶେଷଣ - (ସଂସ୍କୃତ - ଗହ୍ୟ)

୧. ଦୁଗ୍ଧ — ୧. Burnt.

କଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟନିଜ ମଣିକ ଦହିଯ ନୋହେ କି ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଦୀନକୃଷ୍ଣ. ରସକଲ୍ଲୋଳ

୨. ଦହଗଞ୍ଜ; ପ୍ରପୀଡ଼ିତ — ୨. Tormented; harassed.

ବିଶେଷ୍ୟ -

ଦହନ —Burning.

---