ଦିଙ୍ମଣ୍ଡଳ

ଦିଙ୍ମଣ୍ଡଳ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Diṅ-maṇḍaḻa
• ଆଇ.ପି.ଏ. — diŋmˈʌnɖʌl̩ˌʌ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ଦିକ୍+ ମଣ୍ଡଳ; ୬ଷ୍ଠୀ ତତ୍)

ଦିଗମାନଙ୍କର ଚକ୍ରାକାର ଶେଷସୀମା ଯାହାକି ଆଖିକୁ ଦେଖା— ଯାଏ; ଦିକ୍ଚକ୍ର; ଦିଗ୍ୱଳୟ —Horizon.

---